Przebarwienia skóry są problemem nie tylko kosmetycznym, ale także terapeutycznym. Ze względu na ich rozmiar i umiejscowienie dąży się do usuwania tego typu zmian. Stąd też tak ogromne zapotrzebowanie na produkty umożliwiające wybielanie (rozjaśnianie) miejsc przebarwionych. Poniższy artykuł opisuje działanie SULFORAFANU, związku należącego do grupy izotiocyjanianów.
Istnieje wiele przyczyn powstawania zmian na skórze. Jedną z nich jest ciągłe narażenie skóry na kontakt z promieniami UV, które przyczyniają się do wytwarzania reaktywnych form tlenu w keratynocytach. Powoduje to z kolei wydzielanie czynników zapalnych takich jak prostaglandyny, tlenek azotu i hormon stymulujący α- melanocyty (ang. alpha-melanocyte stimulating hormone α-MSH). Receptory, do których przyłączają się molekuły prozapalne są obecne na melanocytach (ang. melanokortin 1 receptor MC1R). W wyniku aktywacji receptorów dochodzi do nadekspresji genu tyrozynazy, co prowadzi do zwiększonej produkcji melaniny. Nadmiar pigmentu transportowany jest w melanosomach do otaczających melanocyty – keratynocytów, w których melanosomy tworzą warstwę ochronną wokół jądra komórkowego. Dzięki temu zachowany jest jednolity kolor skóry w danym obszarze. Kolor ten jest inny niż karnacja niezmienionej skóry.
W przeszłości środki zapobiegające tworzeniu się przebarwień oparte były głównie na mechanizmie redukcji aktywności enzymatycznej tyrozynazy. Obecnie, możliwe jest podjęcie ingerencji na innych etapach kaskady powstawania przebarwienia. Przykładowo, istnieją substancje aktywne, które mogą utrudniać lub uniemożliwiać transport melanosomów do keratynocytów.
Inną skuteczną metodą mogłoby być zatrzymanie nadekspresji tyrozynazy w melanocytach i zahamowanie tworzenia wypustek, uwalniających melanosomy. Może się tak zdarzyć poprzez zablokowanie wiązania czynników zapalnych, uwalnianych przez keratynocyty, z receptorami na powierzchni melanocytów lub poprzez inhibicję produkcji tych czynników przez keratynocyty.
Sulforafan (1-izotiocyjano-4-metylo-sulfoninylo-butan), substancja należąca do grupy izotiocyjanianów obecna w roślinach (głównie z rodziny Brassicaceae) jest znana ze zdolności do neutralizacji reaktywnych form tlenu (ROS). Udowodniono, iż najwyższe stężenie tego czynnika obecne jest w kiełkach rzepy ogrodowej. Substancje z grupy izotiocyjanianów posiadają właściwości przeciwnowotworowe.
W roślinie izotiocyjaniany występują w formie pochodnych glukozy. Podczas spożywania warzywa następuje niszczenie komórek roślinnych, z których uwalniany jest enzym tioglukozydaza (myrozynaza), hydrolizująca wiązanie z cukrem, co prowadzi do wytworzenia izotiocyjanianów. Badania wykazują, iż mają one działanie chroniące przed uszkodzeniami spowodowanymi promieniowaniem UV. Aplikacja na skórę redukuje podatność na tworzenie się plam poprzez uaktywnienie enzymatycznego systemu obrony komórek.
Rys. Reakcja powstawania izotiocyjanianów.
Badania przeprowadzone nad nowym składnikiem wybielającym zawartym w preparacie SulforaWhite dowodzą, że bierze on udział w procesie aktywacji ekspresji enzymów antyoksydacyjnych. Badania przeprowadzono in vitro przy użyciu ludzkich epidermalnych keratynocytów. Zbadano poziom ekspresji mRNA genów kodujących wybrane enzymy antyoksydacyjne za pomocą techniki Real–Time PCR w komórkach inkubowanych z SulforaWhite. Do wzrostu ekspresji na poziomie mRNA doszło w przypadku genów: NAPDH:chinon reduktazy-1 (NQO1), oksygenazy hemowej-1 (HO-1) i reduktazy tioredoksyny-1 (TrxR1).
Do produkcji SulforaWhite używane są kiełki rzepaku 4-5 dniowe.
W skład produktu wchodzą (skład wg INCI): Lipidium Sativum Sprout Extract, Glycerin, Lecithin, Phenoxyethanol, Aqua. Substancje aktywne SulforaWhite umieszczone są w liposomach w celu lepszej absorpcji przez skórę. Stężenie sulforafenu w SulforaWhite jest rzędu 100 μM.
Skuteczność preparatu SulforaWhite potwierdzono podczas hodowli mysich melanocytów szczepu B16, które traktowano pochodną hormonu stymulującego α-melanocyty (α-MSH). Udowodniono zmniejszoną produkcję melaniny w komórkach inkubowanych z 0,4% SulforaWhite. Właściwości wybielające udowodniono nie tylko in vitro. Przeprowadzono szereg badań z udziałem ludzi, na skórę, których stosowano krem zawierający SulforaWhite. Krem zawierający 2% stężenie czynnika aplikowano 2 razy dziennie w okresie 56 dni. Zauważono wyraźne efekty rozjaśniające.
Przeprowadzone badania in vitro i in vivo wskazują na wyraźne działanie rozjaśniające ekstraktu z rzepy ogrodowej. Zawarte w nim izotiocyjaniany hamują wiązanie się α-MSH z receptorami znajdującymi się na melanocytach. SulforaWhite najprawdopodobniej uniemożliwia wytwarzanie reaktywnych form tlenu, a co za tym idzie blokowany jest początkowy etap kaskady odpowiedzialnej za pigmentację skóry. Niedawne badania wskazują także, że sulforafan może zmniejszać podatność na zaczerwienienia (rumień) wywoływane przez promieniowanie UV. Zastosowanie tego surowca w kremach zapewnia działanie rozjaśniające jak również chroni przed przedwczesnym starzeniem się skóry.
Oprac.: Anna Zawistowska
Źródło: Schmid D., Sulfora White: Garden Cress Sprout Fraction with Strong Whitening Activity, Cosmetic Science Technology 2008;
strona internetowa firmy Mibelle Biochemistry
