Ochronna rola ektoiny, opisana pierwotnie jedynie u ekstremofilnych mikroorganizmów, może zostać przeniesiona na ludzką skórę. Obecne dane wskazują, że ektoina, będąca kompatybilnym salutem, chroni błony komórkowe przed uszkodzeniami wywołanymi przez substancje powierzchniowo czynne. Pomiar transepidermalnej utraty wody (TEWL) in vivo wskazuje, że funkcja bariery skórnej ulega wzmocnieniu po aplikacji zewnętrznej emulsji (O/W) zawierającej ektoinę.

Wielu autorów dostrzega korzyści płynące ze stosowania bogatych w białka substancji w różnych recepturach stosowanych powierzchniowo. Białka zostały szybko uznane za użyteczne składniki do stworzenia odpowiedniego środowiska dla zdrowej skóry i włosów ze względu na ich zdolność do wiązania wody w warstwie rogowej i jej przydatkach.

Nanowłókna chitynowe są nowym naturalnym surowcem, uzyskanym z pancerzyków krabów i krewetek. Strukturalnie chityna jest krystalicznym polisacharydem zdolnym do interakcji z enzymami, płytkami krwi i innymi związkami komórkowymi, obecnymi w żywych tkankach ludzkich.

Ze względu na zastosowanie w produktach do pielęgnacji jako potencjalne nośniki do kontrolowanego dostarczania kosmetyków i ich optymalnej dyspersji w poszczególnych warstwach skóry nanoemulsje przyciągnęły w ostatnich latach znaczącą uwagę. Spośród wielu technik opracowanych do pomiaru wielkości kropelek emulsji, dwie są szczególnie interesujące: rozpraszanie światła laserowego i transmisyjna mikroskopia elektronowa wykorzystywana do pomiaru wielkości kropelek w nanoemulsjach, utworzonych przez nowy emulgator, zdolny do spontanicznego tworzenia emulsji o kropelkach mniejszych niż 300 nm.

Flawonoidy są wielo-aktywnymi składnikami wykorzystywanymi w kosmetykach, głównie ze względu na ich działanie antyoksydacyjne i kojące. Poza tym ich wielo-aktywne właściwości są dalekie od pełnego wykorzystania. Powszechnie wiadomym jest, że wiele flawonoidów zapewnia ochronę przed  telangiektazjami i wybroczynami, spowodowanymi przez pęknięcia naczyń krwionośnych. Tak więc powszechne jest pojęcie „wzmacniającego” efektu tych związków na ściany naczyń krwionośnych.

Ludzka skóra ciągle jest narażona na działanie reaktywnych form tlenu.  W związku z tym dochodzi do uszkodzenia i modyfikacji białek i lipidów przez wolne rodniki, w wyniku czego skóra jest podatna na szeroką gamę chorób - od fotouczuleń do raka. W poniższym badaniu, ludzkie fibroblasty skórne poddane ekspozycji na nadtlenek wodoru (0-1000 µmol/L) wykazały znaczący wzrost karbonylacji białek oraz wzrost poziomu 4-hydroxy-2-nonenalu, stanowiących wskaźniki (odpowiednio) utlenienia białek i lipidów.

Starzenie jest wieloczynnikowym procesem określanym jako akumulacja uszkodzeń. Starzenie się skóry charakteryzują konkretne kliniczne objawy, których przyczyny nie zawsze są dokładnie zrozumiane. Skóra ulega ekspozycji na zagrożenia środowiskowe, a wolne rodniki są produkowane w wyniku metabolizmu komórkowego. Uszkodzeń komórkowych i pozakomórkowych składników skóry można uniknąć lub pozbyć się poprzez zewnętrzne zastosowanie odpowiednich składników aktywnych.

Badania i rozwój kosmeceutyków cieszą się w ostatnich latach niesamowitym zainteresowaniem. Wiele substancji, pochodzących ze źródeł roślinnych, zwierzęcych lub syntezy chemicznej jest testowanych i badanych jako aktywne składniki kosmeceutyków. Interakcje pomiędzy kosmeceutykami a skórą są złożone i uzależnione od konkretnych składników produktów kosmeceutycznych, stanu skóry i ogólnego stanu zdrowia pacjenta oraz środowiska ich działania.

Promieniowanie ultrafioletowe jest żródłem szkodliwych dla skóry efektów takich jak oparzenia, lokalna immunosupresja, fotostarzenie skóry i guzy skórne. Pomimo, że stosowanie filtrów jest „złotym standardem” w ochronie skóry przed promieniowaniem UV, badania wykazały, że stosowane obecnie filtry mogą powodować reakcje uboczne w obrębie skóry jak i o zasięgu ogólnoustrojowym, związane z ich zdolnością do wnikania w głąb skóry i absorpcją transdermalną. Bieżący artykuł przedstawia nowe nieprzenikające filtry przeciwsłoneczne (NPSUN) nadające się do zastosowania w kosmetykach i produktach farmaceutycznych.

Emulgatory, substancje nawilżające i czynniki keratolityczne są niezbędne w powierzchniowym leczeniu łuszczycy. Główną rolą emulgatorów i substancji nawilżających jest wspomagająca rola w normalizacji hiperproliferacji, różnicowania i apoptozy. Ponadto, wykazują one efekt przeciwzapalny np. poprzez fizjologiczne lipidy. W efekcie, poprawiona funkcja bariery i "nawilżenie" stratum corneum czyni skórę bardziej odporną na zewnętrzne stresory i redukuje indukcję zjawiska Koebnera.

Tworzenie receptur w kwasowym pH jest drogą do poprawy chemicznej i biologicznej stabilności oraz działania kosmeceutyków. Niestety, jego potencjał jest ograniczony przez małe zróżnicowanie dostępnych czynników kwasowych i ryzyko podrażnienia skóry. Niedawno zaproponowano zastosowanie fosforanu perfluoropolieteru do tworzenia kwaśnych żeli i emulsji, o zaletach związanych z określonymi składnikami aktywnymi.

Rozwój naukowy w zakresie badań biologicznych, które znajdują zastosowanie w dermatologii spowodował gruntowne zmiany wielu pojęć w fizjologii i fizjopatologii skóry. Aktywność na poziomie naskórka lub skóry stanowi granicę dla produktów dermatologicznych lub kosmetycznych. Z uwagi na to istnieją 3 różne dyrektywy Unii Europejskiej regulujące kosmetyki, leki i urządzenia medyczne, wszystkie 3 definicje nawiązują do biologicznych struktur skóry.