Przedmiotem wynalazku jest środek do czyszczenia zębów w postaci dyspersji wodnej, w postaci pasty albo ciekłej, zawierający od 10 do 30% wagowo połączenia środków polerujących na bazie kwasu krzemowego i tlenku glinowego w stosunku wagowym od 10:(0,2-2) oraz od 20 do 50% wagowo środka zatrzymującego wilgoć, który polepszano dalej pod względem skuteczności czyszczenia przez dodatek skondensowanych fosforanów.

Przedmiotem wynalazku są środki do czyszczenia zębów w postaci dyspersji wodnych, w postaci pasty albo ciekłych, o zawartości od 10 do 30% wagowo połączenia środków polerujących na bazie kwasu krzemowego i tlenku glinowego w stosunku wagowym 10:(0,2-2) i od 20 do 50% wagowo środka zatrzymującego wilgoć z grupy obejmującej sorbit, glicerynę, glikol propylenowy albo ich mieszaniny, które jako środek zwiększający działanie czyszczące zawierają skondensowany fosforan z grupy obejmującej trójpolifosforan, pirofosforan, trójmetafosforan albo ich mieszaniny w postaci soli metali alkalicznych albo amonowych w ilości od 2 do 12% wagowo.

Odpowiednimi środkami polerującymi na bazie kwasu krzemowego są żelowe kwasy krzemowe, które wytwarza się drogą przemiany roztworów krzemianu sodowego z silnymi wodnymi kwasami mineralnymi z wytworzeniem hydrozolu, dojrzewaniem do hydrożelu, przemywaniem i suszeniem.

Drugą szczególnie przydatną grupą środków polerujących na bazie kwasu krzemowego są strącone kwasy krzemowe. Takie kwasy otrzymuje się przez strącanie kwasu krzemowego z rozcieńczonych roztworów krzemianów metali alkalicznych przez dodawanie silnych kwasów w takich warunkach, w których nie może wystąpić agregacja do zolu i żelu.

Szczególnie nadają się kwasy krzemowe wytwarzane przez strącanie, które mają średnią wielkość cząstek od 5 do 20 μm, pozostałość na sicie 45 μm mniej niż 1% wagowo i powierzchnię właściwą (BET) od 100 do 300 m2/g.

Środki do pielęgnacji zębów według wynalazku mają dzięki specjalnemu połączeniu środków polerujących doskonałą skuteczność czyszczenia także względem zabarwienia zębów przez herbatę i nikotynę. Jednocześnie uzyskuje się tylko przy umiarkowanym starciu zębiny i szkliwa wysokie działanie polerujące (wyrównanie chropowatości). Pomimo zawartości stosunkowo twardego składnika na bazie środków polerujących, tlenku glinowego, środki do czyszczenia zębów według wynalazku nie wykazują praktycznie żadnego działania zarysowującego.

Jako środek polerujący na bazie tlenku glinowego nadaje się zwłaszcza słabo kalcynowany tlenek glinowy o zawartości co najmniej 10% wagowo alfa-tlenku glinowego.

Dalsze polepszenie działania czyszczącego środków do pielęgnacji zębów według wynalazku można uzyskać przez dodatek odpowiedniego środka powierzchniowo czynnego. Dodatek środka powierzchniowo czynnego może być pożądany także do wytwarzania piany przy szczotkowaniu zębów, do stabilizowania dyspersji środków polerujących oraz do emulgowania albo solubililizacji olejków aromatycznych. Odpowiednimi środkami powierzchniowo czynnymi, które wykazują pewne działanie pieniące, są anionowe środki powierzchniowo czynne, na przykład alkilosiarczany sodowe zawierające od 12 do 18 atomów węgla w grupie alkilowej. Te środki powierzchniowo czynne wykazują także pewne działanie hamujące enzymy i bakteryjną przemianę materii osadu nazębnego.

Jako substancje smakowe środek zawiera na przykład środki słodzące i ewentualnie olejki aromatyczne. Jako olejki aromatyczne brane są pod uwagę wszystkie naturalne i syntetyczne substancje zapachowe stosowane w środkach do pielęgnacji ust i zębów.

Środki do czyszczenia zębów według wynalazku mogą zawierać ponadto terapeutyczną substancję czynną do zwalczania próchnicy, kamienia nazębnego, zapalenia tkanki przyzębia albo innych schorzeń ust i zębów.

Wreszcie pasty według wynalazku mogą zawierać jeszcze dalsze składniki, które są zwykle zawarte w środkach do pielęgnacji zębów i nie obniżają efektów według wynalazku. Do takich zwykłych dodatków w pastach do zębów należą na przykład:

- dalsze środki polerujące w mniejszych ilościach od 0,1 do 10% wagowo na przykład węglanu wapniowego (kredy), nierozpuszczalnego metafosforanu sodowego, pirofosforanu sodowego, hydroksyloapatytu, wodorotlenku glinowego, glinokrzemianu sodowego (zeolit A) i organicznych polimerów w postaci cząstek, na przykład polimetakrylanu,

- pigmenty, na przykład dwutlenek tytanu albo tlenek cynku,

- barwniki,

- środki do nastawiania pH i substancje buforowe, na przykład cytrynian sodowy albo wodorowęglan sodowy, benzoesan sodowy,

- substancje leczące rany i hamujące zapalenie, takie jak na przykład alantoina, mocznik, Panthenol, azulen albo wyciąg z rumianku,

- substancje konserwujące, takie jak na przykład sól kwasu sorbinowego, ester kwasu p-hydroksybenzoesowego.

Autor opracowania: Sylwia Tracichleb

Źródło: Urząd Patentowy RP