W przypadku mineralnych filtrów słonecznych istnieje obawa przed efektami ubocznymi wywołanymi przez nanocząsteczki opłaszczone tlenkiem cynku (ZnO) i dwutlenkiem tytanu (TiO2). Celem badania było określenie głębokości penetracji tych nanocząsteczek w skórze młodej i dojrzałej w warunkach in vivo. 

W eksperymencie wykorzystano 3 preparaty przeciwsłoneczne zawierające rozproszone cząsteczki TiO2 i ZnO.

Dzięki technikom mikroskopii jądrowej uzyskano obrazy przestrzennego rozmieszczenia nanocząsteczek z TiO2 i ZnO w wycinkach skóry. Na skórę naniesiony został uprzednio hydrofobowy preparat zawierający 20-nanometrowe cząsteczki opłaszczone dwutlenkiem tytanu oraz 2 komercyjne kremy z TiO2 -samodzielnie lub z dodatkiem ZnO –stosowane albo wg uznania konsumentów albo zgodnie z zaleceniami producenta.

Przeprowadzone badania wykazały, że w 2 godziny po zastosowaniu preparatu wykrywalne ilości filtra były obecne tylko na powierzchni naskórka i w najbardziej powierzchownej części warstwy rogowej. Głębsze warstwy naskórka były pozbawione TiO2 i egzogennego ZnO, nawet wówczas, gdy preparat był zastosowany pod opatrunkiem okluzyjnym przez 48 godzin.

Dodatkowo zaobserwowano gromadzenie TiO2 i ZnO w pobliżu ujść gruczołów łojowych i mieszków włosowych. Nie stwierdzono natomiast penetracji preparatu do skóry właściwej.

Podsumowując, nanocząsteczki z TiO2 i ZnO są praktycznie niewykrywalne w naskórku poniżej warstwy rogowej. Z tego powodu penetracja do leżącej głębiej skóry właściwej i keratynocytów wydaje się bardzo mało prawdopodobna.

Oprac.: M.Kwapisiewicz
Źródło.: Pinheiro T et al.: Stratum Corneum Is an Effective Barrier to TiO2 and ZnO Nanoparticle Percutaneous Absorption Skin Pharmacology and Physiology ,2009;22:266-275 (DOI: 10.1159/000235554)