Najbardziej zewnętrzna warstwa ludzkiej skóry, stratum corneum, składa się z korneocytów zespolonych za pomocą międzykomórkowego lipidowego cementu. Metody pozwalające na ocenę kształtu korneocytów są szczególnie istotne w dermatologii i kosmetologii, gdyż umożliwiają określonie parametrów naskórka, jego wieku i stanu zdrowia.

Najlepsza i najpopularniejsza, jak dotychczas, metoda wizualizacji korneocytów in vitro, opiera się na wykorzystaniu taśmy adhezyjnej do pobrania komórek z powierzchni skóry, a następnie wybarwieniu przytwierdzonych do taśmy komórek.

Jednak głównym ograniczeniem tej metody jest niski kontrast obrazu, nie pozwalający na jakościową analizę komórek. Problem ten wynika głównie z jednoczesnego zabarwienia tła przez barwnik i bardzo cienkiej warstwy przytwierdzonych komórek.

W odpowiedzi na wspomniane powyżej ograniczenia, naukowcy opracowali udoskonaloną wersję barwienia korneocytów in vitro, która pozwala na znaczne poprawienie jakości obrazu.

Metoda ta opiera się na zastosowaniu kombinacji 2 barwników fluorescencyjnych. Pierwszy, czerwony barwnik o charakterze kationowym (Rhodamine 640) jest nanoszony na powierzchnię adhezyjną taśmy przed pobraniem komórek.

Kolejnym krokiem jest pobranie korneocytów z powierchni skóry za pomocą taśmy. Natomiast, drugi anionowy barwnik (zielona fluoresceina), jest nanoszony na powierzchnię adhezyjną taśmy, po pobraniu korneocytów.

Z uwagi na to, iż fluoresceina maskuje fluorescencję rhodaminy, świecenie tła ulega zahamowaniu i możliwe jest uzyskanie obrazu o znacznie większym kontraście i rozdzielczości. Wysoka jakość obrazu pozwala na łatwą analizę w mikroskopie konfokalnym i ilościowe oszacowanie powierzchni poszczególnych korneocytów.

Rys. Korneocyty pobrane z przedramienia (a - 20x powiększenie, c- 60x powiększenie)

Skuteczność metody potwierdza, przedstawiona przez autorów, analiza zmian w powierzchni korneocytów zachodzących wraz z wiekiem i postępem starzenia się skóry.

Z uwagi na łatwość i szybkość metody oraz możliwość jej zastosowania do zbadania powierzchni dowolnego rejonu skóry, z pewnością zastąpi ona konwencjonalne metody barwienia korneocytów in vitro i znajdzie zastosowanie w przypadkach, kiedy barwienie in vivo nie jest możliwe.

Oprac.: Sylwia Tracichleb

Źródło: N. V. Guz, R. M. Gaikwad, M. E. Dokukin, I. Sokolov, A novel in vitro stripping method to study geometry of corneocytes with fluorescent microscopy: example of aging skin; Skin Research and Technology 15,3,2009; Published Online: Jun 24 2009